Kennismaken met de baby

Word je geconfronteerd met het overlijden van een baby rond de geboorte? We zijn er voor jou; voor jou als ouder, grootouder, familielid, vriend of collega ...

Heel veel (praktische) vragen steken de kop op wanneer een baby overlijdt. Wij geven jou (als ouder, grootouder, familielid, vriend of ...) de belangrijkste informatie.

MEER INFORMATIE

Als ouder vind je bv. geen passend gedicht voor de afscheidsdienst. Of je bent de weg kwijt na het afscheid nemen. Wij begeleiden jou graag in beide gevallen.

MEER INFORMATIE

Hoe ga je als ouder om met het verlies en het verdriet na het afscheid? Hoe ga je als familielid, vriend(in), collega of werkgever om met iemand die zijn baby verloren heeft?

MEER INFORMATIE

Fijn dat je de weg gevonden hebt naar het oproepformulier om begeleiding aan te vragen. En moedig dat je de stap zet. Wij doen ons uiterste best om jou zo goed mogelijk te helpen.

IK WIL GRAAG HULP

Ingrijpend, intiem en kwetsbaar: het moment waarop welkom heten en afscheid nemen samenvalt. Een overleden baby zien, strelen, vasthouden: het is iets waarmee het gros van de mensen nog niet geconfronteerd werd. Het idee lijkt eng, maar het hoeft helemaal niet eng te zijn. De kennismaking met de baby blijkt trouwens voor velen, ook voor familie en vrienden, net heel betekenisvol te zijn.

Angst is een gevoel dat ervoor zorgt dat we verlammen, iets niet durven doen … Bij het onderwerp ‘dood’ komt vaak angst kijken. Angst om zelf dood te gaan, angst om de overledene niet meer te herinneren zoals hij/zij was, angst om de overledene te zien, angst om de overledene aan te raken. Het onderwerp ‘perinatale sterfte’ is al helemaal niet te bevatten. Natuurlijk ben je bang. Het is heel normaal en het is niets om je over te schamen. Toch hoef je helemaal niet bang te zijn om een overleden baby te zien. Een overleden baby is net als iedere baby ongelooflijk schattig. Ook als de baby aangeboren afwijkingen vertoont, zal je de baby als mooi en uniek ervaren. Het blijft immers een klein mensje. Mensen ervaren uiteindelijk het zien van een overleden baby als een positieve herinnering, ook al gaat het moment zelf vaak gepaard met veel verdriet.

Ouders die familie en vrienden uitnodigen om op bezoek te komen en de overleden baby te laten zien, zijn dus niet gek, raar of ziek in hun hoofd … Het zijn ouders die, net zoals elke andere ouder, heel fier zijn en de baby willen laten zien. Ze willen hun familieleden en vrienden de kans geven om de baby te ontmoeten en in hun herinneringen mee te dragen.

Ook als familielid of vriend(in) kan het belangrijk zijn om de baby daadwerkelijk te zien

Op die manier geef je erkenning van het bestaan van de baby aan de ouders, maar tegelijkertijd kan je zelf het verlies en verdriet beter kaderen. Het gaat hier immers niet over een baby die plots verdwenen is, die er plots niet meer is of die er nooit geweest is. Neen. Het gaat over het verlies en verdriet van een baby. Van een kind dat groeide en leefde in de buik van de moeder, in de gedachten en in de toekomstbeelden van de ouders, grootouders en misschien ook in jouw toekomstbeeld … Het gaat over een baby die door de moeder met veel liefde en moed op de wereld gezet werd. Het gaat over een baby die door beide ouders met veel liefde omarmd wordt, ook al is de baby dood. Het gaat over een baby, over een kind dat deel uitmaakt van een gezin en van een familie.

Als ouder is het belangrijk stil te staan bij het belang om familie en vrienden te laten kennismaken met de baby en te laten afscheid nemen van de baby

Zo zorg je ervoor dat de geboorte en de dood van jullie baby erkend wordt. Het is ook een moment waarop je met veel trots en uiteraard ook vaak met veel verdriet jullie baby kan laten zien. Je kan dit doen als je nog in het ziekenhuis verblijft, of later als de baby thuis of in het funerarium is. Doe je dit liever niet, dan hoef je dit niet te doen. Doe waar jij en jullie, als ouders en koppel, zich goed bij voelen.

Mocht je er voor kiezen om mensen te ontvangen, en familie of vrienden kunnen niet komen, voel je niet beledigd. Het is voor mensen heel ingrijpend om een overleden baby te zien. Vaak zijn ze gewoon bang voor het verdriet. En eigenlijk kan je dat zien als iets moois, want verdriet heeft alles te maken met liefde en verbondenheid.

Ook kinderen (broertjes, zusjes, neefjes, nichtjes … ) kunnen veel halen uit een bezoekje aan de baby.

Het is evenwel belangrijk om duidelijk en eerlijk uit te leggen wat er aan de hand is, anders geloven ze later misschien niet dat de baby er niet meer is. Kinderen kunnen, in tegenstelling tot wat we denken, verbazingwekkend goed om met de dood. Je kan gerust heel open aan het kind vragen of hij/zij de baby wil zien. Wil het kind dit liever niet, respecteer dit. Verdere tips:

  • Vertel over de baby (hoe groot is hij/zij, zijn er haartjes, welke haarkleur heeft hij/zij, zijn er bijzonderheden te zien aan de baby … ) en over de omgeving (hoe ziet de ruimte eruit, ligt de baby in een wiegje, mandje, kistje … ).
  • Begeleid het kind bij het bezoek. Stel hem/haar gerust, maar dwing hem/haar niet tot acties die hij/zij niet wil.
  • Wees niet bang om de woorden ‘dood’, ‘overleden’, ‘sterven’ … te gebruiken.
  • Vermijd woorden of uitdrukkingen als ‘slapen’, ‘op een verre reis vertrekken’ … Kinderen kunnen dan bang worden dat ze niet meer ontwaken na het slapen. Of er kunnen dan vragen naar boven komen als: “Waarom komt de baby niet terug van ‘op reis’?”